Dr. Sebastiaan Mastenbroek, Prof. Heidi Mertes en Prof. Frans van de Vosse

woensdag 27 november

recensie

Mastenbroek, Van de Vosse en Mertes in gesprek met het publiek
Mertes over de ethische kant van de ontwikkelingen

vooraf

Van Kinderwens tot Designerbaby

KW-café over de toekomst van de voortplanting

Woensdag 27 november komen dr. Sebastiaan Mastenbroek (klinisch embryoloog Amsterdam UMC), prof. Heidi Mertes (medische ethiek, Universiteit Gent) en prof. Frans van de Vosse (TUE – Kunstbaarmoeder) spreken over voortplanting met behulp van kunstmatige embryo’s en baarmoeders, het aanpassen van de mens en het debat erover. Prof. Frans van de Vosse is een van de initiatiefnemers van de kunstbaarmoeder waarmee de overlevingskansen van veel te vroeg geboren baby’s worden vergroot.

Techniek en Ethiek

Zwanger worden gaat bij 1 op de 6 stellen niet vanzelf. Sinds de geboorte van de eerste reageerbuisbaby in 1978 zijn de mogelijkheden voor geassisteerde voortplanting enorm toegenomen. Op dit moment is één op de 30 kinderen, geboren in Nederland, tot stand gekomen in een laboratorium. De ontwikkelingen gaan razendsnel. Muizen zijn geboren uit geslachtscellen die door biotechnologen uit huidcellen waren geproduceerd. Wat is er allemaal mogelijk rondom kinderwens en zwanger worden voor onze (klein)kinderen? Maar ook een (voortgezette) zwangerschap buiten het lichaam in een ‘kunstbaarmoeder’.  Eerdere ontwikkelingen leidden tot weerstand, maar werden niet veel later door de samenleving geaccepteerd. Op deze KW-avond krijgt de bezoeker een eerste overzicht van de technische ontwikkelingen EN de morele/ethische aspecten. 

Kunstbaarmoeder

De totstandkoming van een kunstbaarmoeder voor te vroeg geboren baby’s is een stap dichterbij. Een kunstbaarmoeder dient als vervanging van de couveuse en kunstmatige beademing en kan de overlevingskansen vergroten van veel te vroeg geboren baby’s. Het doel is om extreem vroeg geboren kinderen door de kritische periode van 24 tot 28 weken te helpen. De overlevingskansen van deze baby’s zijn klein. Ongeveer de helft overlijdt bij 24 weken zwangerschap. Baby’s die overleven, hebben vaak hun leven lang problemen met chronische aandoeningen zoals hersenschade, verminderde longfunctie en/of netvliesproblemen met mogelijk blindheid tot gevolg. Als we de foetale groei van deze kinderen in de kunstbaarmoeder kunnen verlengen tot 28 weken is het risico op voortijdig overlijden teruggebracht tot 15%! 

dr. Mastenbroek, prof. Mertes en prof. Van de Vosse zullen na de pauze vragen vanuit de zaal beantwoorden en met elkaar in gesprek gaan.

dr Mastenbroek

Dr. Sebastiaan Mastenbroek klinisch embryoloog Amsterdam UMC, Centrum voor Voortplantingsgeneeskunde, zal een schets geven van de wereldwijde research en ontwikkelingen binnen de voortplantingsgeneeskunde dat nu plaatsvindt. Met een kritische blik op de gezondheidszorg en de wetenschap zal geschetst worden wat we kunnen verwachten. Sebastiaan Mastenbroek is vaak aanwezig in het maatschappelijk debat over de “Toekomst van de menselijke Voortplanting” zoals in de Volkskrant/Trouw/NRC.

prof Mertes

Prof. Heidi Mertes is professor medische ethiek aan de Universiteit Gent en voorzitter van De Maakbare Mens. Zij zal ingaan op de ethische implicaties van nieuwe vruchtbaarheidsbehandelingen. Want, willen we alles wat kan? We kunnen de genetische informatie van ons lichaam herschrijven, een verbeterde versie van onszelf produceren. Heidi Mertes is onderzoeker aan het Bioethics Institute Ghent en doet onderzoek rond de ethische implicaties van nieuwe vruchtbaarheidsbehandelingen van zowel pre- als postnatale genoomanalyse. Verder is ze onder meer betrokken bij onderzoek rond de ethiek van embryonaal stamcelonderzoek.

prof Van de Vosse

Prof. Frans van de Vosse (TUe) is hoogleraar cardiovasculaire biomechanica aan de afdeling Biomedische Techniek van de TU/e. Van de Vosse is ook projectcoordinator voor de totstandkoming van de kunstbaarmoeder. Voorbarige baby’s worden in een vloeibare omgeving geplaatst, net als de natuurlijke baarmoeder. In deze omgeving is er geen kunstmatige ademhaling via de longen. In plaats daarvan worden zuurstof en voedingsstoffen geleverd via een navelstreng met behulp van een kunstmatige placenta. Het systeem dat dit mogelijk maakt, houdt voortdurend de toestand van de baby in de gaten. Denk aan de hartslag en zuurstoftoevoer, maar ook aan de hersen- en spieractiviteit.